Stjörnumerkin

Föstudagurinn þrettándi: hjátrú og happagripir stjörnumerkjanna

Föstudagurinn þrettándi er runninn upp. Sum merki gera grín að hjátrú, önnur eiga sína happagripi og litlu siði. Svona tekur hvert stjörnumerki á móti deginum.

13. nóvember 2026 · 6 mín. lestur · Brynjar Már Valdimarsson

Svartur köttur í gluggakistu horfir yfir snævi þakin þök Reykjavíkur í vetrarmyrkri við kertaljós

Föstudagurinn þrettándi er runninn upp og þótt fæst okkar trúi því í alvöru að dagurinn boði ógæfu eru mörg sem forðast samt að ganga undir stiga, banka ósjálfrátt í við eða hika aðeins þegar svartur köttur gengur yfir götuna. Hjátrú er gömul og lífseig og Íslendingar eiga sinn skerf af henni, allt frá huldufólki í klettum til jólakattarins.

Stjörnuspeki og hjátrú eru ekki það sama, en sum merki virðast hallari undir fyrirboða og happagripi en önnur. Svona gæti hvert merki tekið á móti deginum.

Hrúturinn: hver er hræddur?

Hrúturinn gerir grín að hjátrú og er líklegur til að ganga viljandi undir stiga bara til að sanna að ekkert gerist. Hann trúir á eigin kraft fremur en heppni og lítur á föstudaginn þrettánda sem hvern annan dag. Hrúturinn gæti meira að segja valið daginn til að skrá sig í fyrsta hálfmaraþonið eða bóka ferðina sem hann hefur lengi frestað. Það er þó athyglisvert hversu oft hann klæðist sama bolnum fyrir mikilvæga leiki. Hrúturinn er hugrakkur, en jafnvel hugrakkasta fólk á sína litlu siði.

Nautið: happagripurinn

Nautið er jarðbundið og raunsætt, en það á gjarnan einn hlut sem fylgir því í öll mikilvæg tilefni. Kannski hring frá ömmu, stein úr fjörunni við sumarbústaðinn eða gamlan lykil sem enginn veit hvaða skrá gengur að. Nautið myndi aldrei viðurkenna að þetta sé hjátrú, en það gæti snúið við í dyrunum á föstudaginn þrettánda ef hringurinn reynist enn liggja á náttborðinu. Nautið er tryggt, líka hlutunum sínum, og stundum er tryggðin sjálf besti verndargripurinn.

Tvíburarnir: góð saga

Tvíburarnir trúa kannski ekki á hjátrú, en þeir elska að lesa um hana. Á föstudaginn þrettánda gætu þeir verið búnir að kynna sér uppruna hjátrúarinnar, lesa þrjár greinar um hvers vegna talan þrettán þykir óheppileg og deila fróðleiknum í hópspjalli vinnustaðarins fyrir hádegi. Fyrir Tvíburana er hjátrú fyrst og fremst góð saga og góðar sögur eru til þess að segja þær. Forvitnin er þeirra besta vörn gegn ótta, því það sem maður skilur verður sjaldan ógnvekjandi.

Gömul torfkirkja og kirkjugarður

Krabbinn: siðirnir hennar ömmu

Krabbinn ber virðingu fyrir hefðum og hjátrú sem hefur gengið í fjölskyldunni mann fram af manni. Hann gæti munað hvernig amma bankaði alltaf þrisvar í eldhúsborðið þegar einhver sagði að allt gengi vel, og gert það sjálfur án þess að hugsa. Á föstudaginn þrettánda gæti Krabbinn farið varlegar en vanalega, ekki af ótta heldur af virðingu fyrir þeim sem kenndu honum siðina. Krabbinn er tilfinningaríkur og hjátrúin tengir hann við fólkið sem hann elskar, líka það sem er farið.

Ljónið: fætt undir heillastjörnu

Ljónið trúir því staðfastlega að það sé fætt undir heillastjörnu og að heppnin fylgi því hvert sem það fer. Föstudagurinn þrettándi er engin ógn heldur tækifæri til að sanna það. Ljónið gæti klætt sig í rauðu kápuna og mætt með sérstökum glæsibrag í vinnuna, bara til að ögra deginum. Ef eitthvað fer úrskeiðis hlær Ljónið að því og segir góða sögu af því í kvöldmatnum. Ljónið er sjálfsöruggt og örlátt og sjálfstraustið gæti verið stærsti happagripur þess.

Meyjan: rökin fyrst

Meyjan vill sannanir og hjátrú stenst sjaldnast nákvæma skoðun hennar. Hún gæti útskýrt fyrir samstarfsfólkinu, af mikilli þolinmæði, að ekkert bendi til þess að föstudagurinn þrettándi sé verri en aðrir dagar. Samt gæti Meyjan, alveg óvart, tvíathugað að slökkt sé á eldavélinni og hurðin læst áður en hún fer út um morguninn. Það er ekki hjátrú, myndi hún segja, heldur skynsemi. Meyjan er nákvæm og stundum er nákvæmnin hennar eigin útgáfa af því að banka í við.

Vogin: fallegu fyrirboðarnir

Vogin tekur eftir smáatriðum í umhverfinu og hefur gaman af táknum og fyrirboðum, svo lengi sem þau eru falleg. Hún gæti séð regnboga yfir Esjunni á leiðinni í vinnuna og tekið honum sem merki um að dagurinn verði góður, en litið fram hjá svarta kettinum sem gekk yfir götuna. Vogin velur sér hjátrú eftir smekk og leyfir þeirri jákvæðu að ráða för. Það er í raun ansi snjöll leið til að lifa: að trúa á það sem gleður og láta hitt eiga sig.

Sporðdrekinn: dulúðin heillar

Sporðdrekinn hræðist ekki föstudaginn þrettánda, hann heillast af honum. Dulúð, tákn og það sem býr handan hins sýnilega dregur hann til sín. Á meðan aðrir forðast svarta ketti gæti Sporðdrekinn horft á hrollvekju um kvöldið, með kertaljós og teppi, og notið þess að hrollurinn læðist upp eftir bakinu. Sporðdrekinn veit að óttinn missir mátt sinn þegar horft er beint í augu hans. Hjátrú er fyrir honum ekki ógn heldur gátt inn í heim sem hann skilur betur en flestir.

Kirkjufell í myrkri undir norðurljósum

Bogmaðurinn: minjagripir úr öllum áttum

Bogmaðurinn er bjartsýnn í eðli sínu og trúir því að heppnin brosi við þeim sem þora. Hann hlær að hjátrú en hefur samt safnað happagripum frá öllum heimshornum: bláa augnperlu frá Tyrklandi, lítinn fíl frá Taílandi og smápening sem hann fann við gosbrunn í Róm. Bogmaðurinn gæti stungið einum þeirra í vasann á föstudaginn þrettánda, meira til minningar um ferðalögin en til verndar. Fyrir Bogmanninn er heppnin ekki hlutur heldur hugarástand og það fylgir honum hvert sem hann fer.

Steingeitin: undirbúningur er besta vörnin

Steingeitin trúir ekki á heppni heldur á skipulag. Það sem aðrir kalla óheppni kallar hún skort á undirbúningi. Á föstudaginn þrettánda heldur Steingeitin sínu striki og mætir stundvíslega á fundinn klukkan níu, með allar glærur tilbúnar og varaáætlun í bakhöndinni. Samt má velta því fyrir sér hvers vegna hún hefur notað sama pennann á öllum mikilvægum fundum síðustu fimm ár. Steingeitin myndi kalla það vana. Aðrir gætu kallað það happapenna.

Vatnsberinn: þrettán er happatala

Vatnsberinn fer gjarnan öfuga leið við aðra og lítur á töluna þrettán sem happatölu, einmitt vegna þess að allir aðrir óttast hana. Hann gæti boðið vinum í „óheppnisboð“ á föstudaginn þrettánda þar sem allir mæta í svörtu, þrettán sitja við borðið og regnhlífar eru opnaðar innandyra með viðhöfn. Fyrir Vatnsberann er hjátrú bara enn eitt kerfið sem bíður þess að vera snúið á hvolf. Hann er sjálfstæður og frumlegur og fáir kunna betur að breyta ótta í skemmtun.

Fiskarnir: draumarnir tala

Fiskarnir eru næmir og eiga það til að taka eftir táknum sem aðrir sjá ekki. Draumar, tilviljanir og fyrirboðar skipta þá máli og föstudagurinn þrettándi gæti vakið hjá þeim forvitni frekar en ótta. Fiskarnir gætu vaknað af draumi um hvítan hest og flett strax upp í gömlu draumaráðningabókinni sem amma gaf þeim, til að sjá hvað hann boðar. Innsæi Fiskanna er oft skarpara en þeir gera sér grein fyrir, hvort sem dagurinn heitir þrettándi eða eitthvað annað.

Heppnin býr í smáatriðunum

Föstudagurinn þrettándi er að mestu saklaus skemmtun, dagur fyrir draugasögur og létt grín. Hvort sem þú bankar í við, gengur ósjálfrátt í kringum stigann eða gerir grín að öllu saman segja litlu siðirnir okkar eitthvað fallegt um það hvernig við reynum að hafa áhrif á það sem við ráðum ekki við. Og kannski er besti happagripurinn einfaldlega góður dagur með fólkinu þínu.

Skoðaðu stjörnuspá dagsins eða kynntu þér stjörnumerkin betur.

Stjörnuspár

Lestu spána þína

Fréttabréf

Fáðu spána þína í pósthólfið

Dagsspáin fyrir þitt merki kl. 7 á hverjum morgni. Ókeypis, og þú getur hætt hvenær sem er.

Hvaða spár viltu fá?

Samfélagsmiðlar

Fylgdu Stjörnuljósinu

Spá dagsins, ný tungl og greinar beint í strauminn þinn á Instagram og Facebook.