Hvaða merki eru líklegust til að senda fyrrverandi skilaboð?

Allir þekkja augnablikið. Það er föstudagskvöld, einhver hefur fengið sér einu freyðivínsglasi of mikið í vinnustaðapartýinu og allt í einu virðist það góð hugmynd að athuga hvernig fyrrverandi hefur það. Sum merki standast freistinguna með stóískri ró. Önnur eru búin að skrifa, eyða og skrifa aftur áður en leigubíllinn er kominn.

Hér förum við í gegnum dýrahringinn og metum líkurnar, dæmigerðan tíma, eftirlætismiðilinn og afsökunina sem fylgir. Líkurnar eru á fjögurra þrepa kvarða: miklar, nokkrar, litlar og hverfandi. Þetta er til skemmtunar, ekki sönnunargagn í næsta rifrildi.

Hrúturinn: sendir fyrst, hugsar svo

Líkur: miklar

Hrúturinn bíður ekki eftir réttu augnabliki, hann býr það til. Skilaboðin koma oft síðdegis, beint eftir æfingu, þegar adrenalínið er enn í botni og sjálfstraustið líka. Miðillinn er SMS, því það er fljótlegast, og afsökunin er engin. Hrúturinn telur sig ekki þurfa afsökun. Dæmigerð skilaboð, send klukkan 17:52: „Hljóp 10 km á undir 50 mín. Hélt að þú vildir vita það.“ Það vildi fyrrverandi kannski ekki, en Hrúturinn er þegar kominn í sturtu og búinn að gleyma öllu saman.

Nautið: erindi í formi uppskriftar

Líkur: nokkrar

Nautið er þolinmótt og sendir ekki í hvatvísi. Þegar það loksins hefur samband er það yfirleitt vel undirbúið, oftast á sunnudagskvöldi þegar ró er yfir öllu og ofninn er heitur. Afsökunin tengist nær alltaf einhverju áþreifanlegu: uppskrift, flík eða hlut sem varð eftir. Miðillinn er gamaldags SMS með réttri stafsetningu. „Fann uppskriftina að kjötsúpunni hennar ömmu þinnar aftast í skúffunni. Viltu fá hana eða á ég að geyma hana?“ Þetta er ekki spurning um súpu. Þetta er spurning um hvort dyrnar séu enn opnar.

Tvíburarnir: tengillinn sem opnar allt

Líkur: miklar

Tvíburarnir senda ekki skilaboð, þeir senda efni. Myndband, grein, skjáskot af einhverju sem „þú verður að sjá“. Það gerist gjarnan klukkan 14:10 á þriðjudegi, á miðjum leiðinlegum fundi, og miðillinn er Messenger eða Instagram. Tvíburarnir eru léttir í lund, og í þeirra augum er þetta ekkert stórmál. Dæmigert: „hahaha þetta ert svo þú“ með tengli á myndband af ketti sem neitar að fara í bað. Hættan er sú að eftir þrjú svör eru þeir komnir á kaf í spjall sem enginn ætlaði að hefja.

Krabbinn: tilefnið er alltaf fjölskyldan

Líkur: miklar

Krabbinn finnur alltaf lögmætt tilefni, og það tengist yfirleitt fólkinu í kringum fyrrverandi. Afmæli tengdamóður sem er ekki lengur tengdamóðir, fermingu yngsta frændans, hundinn sem þau áttu saman. Skilaboðin koma snemma morguns, fyrir níu, á SMS, og eru afar hlýleg. „Til hamingju með daginn hennar mömmu þinnar. Vona að hún hafi fengið rjómatertuna sína. Skilaðu kveðju.“ Svo bíður Krabbinn með símann í lófanum og les meira í orðið „Séð“ undir skilaboðunum en efni standa til.

Ljónið: sendir ekki, birtir

Líkur: nokkrar

Ljónið hefur sjaldan samband að fyrra bragði. Það birtir frekar. Mynd úr brúðkaupi vinafólks, sólsetur í Nauthólsvík, nýja íbúðin í sínu besta ljósi. Svo er fylgst grannt með því hverjir skoðuðu söguna. Ef fyrrverandi bregst við er Ljónið hins vegar fljótt að svara, gjarnan um miðnætti á Instagram. „Haha takk! Já, lífið er bara mjög gott núna. En hjá þér?“ Síðasta spurningin er ekki forvitni. Hún er boð um að dást aðeins lengur.

Meyjan: formlegt erindi, óformlegur tilgangur

Líkur: litlar

Meyjan telur sig yfir það hafna að senda fyrrverandi skilaboð. Nema auðvitað þegar það er nauðsynlegt, og merkilegt nokk verður það stundum nauðsynlegt. Erindið er alltaf hagnýtt, vel orðað og sent í tölvupósti klukkan 10:15 á virkum degi, með efnislínu. „Efni: Póstur. Hæ, það berast enn bréf á þínu nafni hingað. Á ég að áframsenda þau eða láta sendanda vita? Kv.“ Engin tilfinning, ekkert aukaorð. Nema kannski að Meyjan las skilaboðin sjö sinnum yfir áður en hún sendi þau.

Vogin: lagið sem kom í útvarpinu

Líkur: miklar

Vogin er rómantísk og smekkvís og þolir illa óklárað samband. Hún sendir ekki til að ná fyrrverandi aftur, segir hún, heldur bara af því að eitthvað var fallegt. Tíminn er föstudagskvöld um hálfellefu, oft eftir kvöldverð með vinum, og miðillinn er Spotify-tengill í Messenger. „Heyrði þetta lag í útvarpinu áðan og hugsaði til þín. Vona að allt sé gott hjá þér.“ Lagið er auðvitað lagið. Vogin veit það og fyrrverandi veit það. Enginn segir neitt, og einmitt þannig vill Vogin hafa það.

Sporðdrekinn: ein lína eftir miðnætti

Líkur: litlar

Sporðdrekinn les mun oftar en hann skrifar. Hann veit hvar fyrrverandi var um helgina og með hverjum, en segir ekki orð. Þess vegna eru skilaboðin sjaldgæf, og þegar þau koma eru þau stutt, þung og send klukkan 01:47. Engin afsökun, enginn inngangur, bara ein lína á Instagram sem má lesa á tíu vegu. „Vona að þér líði vel. Í alvöru.“ Svo svarar Sporðdrekinn engu næstu þrjá daga, og fyrrverandi situr eftir með fleiri spurningar en áður.

Bogmaðurinn: kveðja frá hinum enda heimsins

Líkur: nokkrar

Bogmaðurinn saknar ekki oft, en þegar hann gerir það er hann yfirleitt staddur einhvers staðar langt í burtu. Klukkan er þrjú að nóttu að íslenskum tíma, hann situr á þakbar í Lissabon og allt í einu minnir borgin hann á gamalt loforð. Miðillinn er WhatsApp og skilaboðunum fylgir mynd. „Manstu þegar við ætluðum alltaf hingað? Jæja, ég lét verða af því. Þetta er geggjað.“ Engin krafa, engin eftirvænting. Bogmaðurinn er farinn á næsta stað þegar svarið berst.

Steingeitin: faglegar hamingjuóskir

Líkur: hverfandi

Steingeitin hefur fært fyrrverandi í skjalasafnið og sér litla ástæðu til að opna möppuna aftur. Hún er öguð og ábyrg og lítur á skilaboð seint að kvöldi sem óþarfa áhættu. Ef eitthvað berst frá henni er það á LinkedIn, á virkum degi á vinnutíma, og tilefnið er nýtt starf. „Til hamingju með nýju stöðuna. Verðskuldað.“ Stutt, kurteist og faglegt. Í heimi Steingeitarinnar jaðrar þetta þó við ástarjátningu.

Vatnsberinn: hlaðvarpið sem þú verður að heyra

Líkur: nokkrar

Vatnsberinn heldur oft vinsamlegu sambandi við fyrrverandi, á sínum eigin forsendum. Hann sendir ekki til að rifja upp, heldur til að deila hugmynd. Klukkan er 02:10, hann hefur verið að hlusta á eitthvað um geimrusl eða borgarskipulag framtíðarinnar, og eina manneskjan sem hann veit að nennir þessu er fyrrverandi. Miðillinn er Signal, að sjálfsögðu. „Þú VERÐUR að hlusta á þetta, sérstaklega frá 40. mínútu. Segðu mér hvað þér finnst.“ Hann meinar það bókstaflega og bíður spenntur eftir greiningu, ekki tilfinningum.

Fiskarnir: draumurinn klukkan 23:58

Líkur: miklar

Fiskarnir eru rómantískir, draumlyndir og með símann of nálægt sér á kvöldin. Skilaboðin eru skrifuð, þeim eytt, þau skrifuð aftur og loks send tveimur mínútum fyrir miðnætti, gjarnan sem SMS því það þykir persónulegra. Afsökunin kemur úr draumaheiminum. „Mig dreymdi þig í nótt. Ekkert skrítið, bara að þú varst þarna og allt var rólegt. Vildi bara segja það.“ Fiskarnir meina hvert orð og skilja ekki alveg af hverju það ætti að vera skrítið. Morguninn eftir skammast þeir sín kannski pínulítið, en bara pínulítið.

Áður en þú ýtir á senda

Það er ekkert glæpsamlegt við að sakna. En ef þumallinn er kominn hættulega nálægt takkanum er gott að staldra við í eina mínútu og spyrja sig nokkurra spurninga:

• Hvað vona ég að gerist ef svar berst? Og hvernig líður mér ef það berst ekki?
• Myndi ég senda þetta klukkan tíu að morgni, sem allsgáð og úthvíld manneskja?
• Er þetta skrifað til fyrrverandi, eða til að róa minn eigin hug?
• Hvað myndi fólkið sem stóð með mér í sambandsslitunum segja ef það sæi skjáinn?

Stundum er svarið að senda samt, og það er í lagi. Fólk sem skilur í góðu getur átt hlýleg samskipti síðar. En oftar er betra að skrifa skilaboðin í glósuforritið, sofa á þeim og lesa þau aftur í dagsbirtu. Ef þau eru enn góð daginn eftir, verða þau það líka eftir viku.

Viltu vita hvað stjörnurnar segja um næstu daga? Kíktu á vikuspána eða lestu um merkin sem eiga erfiðast með að sleppa fyrrverandi.